بزرگترین و عمیق ترین گودال های دنیا چه شكلی اند؟!

1.معدن میر یا معدن میرنی كه یك معدن روباز الماس واقع در شهر میرنی،سیبری شرقی روسیه می باشد.

عمق این معدن 525 متر و قطر آن 1200 متر بوده و بعد از معدن بینگهام كانیون،دومین چاله بزرگ باستان شناسی دنیاست.جالب است بدانید بعد از چند حادثه كه بر بالای ان برای هلیكوپتر ها اتفاق افتاد،پرواز هر هلیكوپتری بر بالای آن ممنون شده است.علت آن نیز جریان هوای آن است كه هر چیزی را به داخل می كشد.

براي مشاهده ادامه تصاوير به ادامه مطلب برويد....

ادامه نوشته

عمیق ترین حفاری در گوشته زمین

عمیق ترین حفاری در گوشته زمین دانشمندان جوان حفاري در گوشته زمين در سال 2007 / 1386، اين مته نخستين بار توانست در مناطق دورافتاده كنار سواحل ژاپن، به محدوده برخورد صفحات زمين‌شناختي برسد كه منشا زمين‌لرزه‌هاي متعدد اين ناحيه به شمار مي‌رود. طي سه سال آينده نيز دانشمندان حداقل 1500متر ديگر نفوذ خواهند كرد و بلندپروازانه‌ترين هدف عمليات يعني سوراخ كردن گوشته زمين را انجام خواهند داد. دانشمندان انتظار دارند با شرايطي شبيه به زمين آغازين روبرو شوند و اگر كمي شانس داشته باشند، شايد نمونه‌هايي از حيات آغازين روي زمين را نيز در آنجا كشف كنند.نكات برجسته دكل: در انتهاي كشتي، حفره‌اي به پهناي 22 متر وجود دارد كه مجموعه جرتقيل، موتور و بالابرها، 1250 تن لوله متصل به مته را از درون آن هدايت مي‌كند. سرهم كردن اين مجموعه 3 ساعت طول مي‌كشد.لوله‌هاي اتصال:لوله‌اي به قطر 120 سانتي‌متر، كشتي را به سوراخ مته متصل مي‌كند. حول اين لوله افزايش‌يابنده، چندين لوله لاستيكي كوچك‌تر براي جمع‌آوري گل‌ولاي تركيبي و كنترل بازدارنده انفجار وجود دارد. محيط داخلي اين لوله نيز براي رشته‌هاي مته نگه داشته شده است. در عمق 2600 متري، اين لوله 1000 تن وزن خواهد داشت.ارتقاي برنامه‌ريزي شده:مهندسان براي فرورفتن به اعماق بيشتر آب، ممكن است برخيزنده فولادي را با ماده‌اي سبك‌تر مثل پلاستيك تقويت‌شده با فيبر كربن جايگزين كرده و يا از دو لوله، يكي براي رشته‌هاي مته و ديگري با قطري كمتر براي بازگرداندن گل‌ولاي حفاري شده به كشتي براي بازيافت استفاده كنند. براي كاوش در مناطق عميق‌تر، جايي كه دما به بيش از 260 درجه سانتي‌گراد مي‌رسد و مواد شيميايي فاسدكننده وجود دارند، مهندسين از فولادي مستحكم‌تر براي ساخت رشته‌هاي مته استفاده مي‌كنند.محافظ انفجار:اين دستگاه كه ارتفاع آن معادل ساختماني پنج طبقه است، در بالاي سر مته قرار گرفته و تعادل فشار دروني را كنترل مي‌كند. اگر متوجه افزايش ناگهاني در فشار شود، مي‌تواند برخي از لوله‌ها يا كل مته را براي جلوگيري از انفجار خاموش كند.چطور مي‌توان به پوسته رسيد؟1. رفتن به موقعيت. ابتدا با استفاده از مكان‌ياب به محل مورد نظر دربستر اقيانوس مي‌رويد. سيستم‌هاي موقعيت‌ياب كشتي نيز نيروهاي تاثيرگذار بر حركت وسيله نقليه را مانند باد، امواج و مسير و سرعت محاسبه مي‌كنند. شش پروانه كه با رايانه كنترل مي‌شوند، كشتي را از فرو رفتن بيش از 5 متر در آب محافظت مي‌كنند.2. سرهم كردن مته. براي شكستن نخستين لايه پوسته، كاركنان لوله‌اي فولادي را با مته‌اي 11 اينچي (28 سانتي‌متري) در سر آن به كار مي‌گيرند. سپس طول بيشتري از لوله را يكي يكي مي‌افزايند تا طول رشته مته براي برخورد به كف دريا مناسب باشد.3. آغاز حفاري. در حالي كه مته، رسوبات و صخره‌ها را سوراخ مي‌ كند، لوله‌اي در كنار مته گل‌ولاي مصنوعي را براي خنك كردن مته در مقابل فشار موجود در آن عمق به داخل مي‌كشد. اين گل و لاي مصنوعي، تركيبي از مواد معدني، پليمرها و آب شور است كه ديواره‌هاي مته را تثبيت مي‌كنند. به دليل اينكه اين گل‌ولاي گرانقيمت بوده و براي زندگي اقيانوس نيز مضر هستند، در طول حفاري براي بازيافت به كشتي بازگردانده مي‌شوند. 4. جمع‌آوري صخره‌ها. دانشمندان در هر چندصد متر، نمونه‌هايسنگ را براي مطالعه جمع‌آوري مي‌كنند. يك بشكه باريك با لبه‌اي تيغه مانند، شليك شده و قسمت سوراخ نشده صخره‌ها را مي‌شكافد. نمونه‌هاي پوسته جمع‌آوري شده براي يافتن مواد شيميايي و خواص مغناطيسي مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرند.

منبع : خبرآنلاين

ادامه نوشته

انیمیشن

دراین جا انیمیشن های درمورد:

جابجایی قاره ها

جریان همرفتی درنرم كره




را دانلود كنید

دانلود انیمیشن جریان همرفتی درنرم كره

دانلود انیمیشن دوران های زمین شناسی حجم 1 مگابایت

دانلود انیمیشن جابجایی قاره ها 1

دانلود انیمیشن جابجایی قاره ها 2

دانلود انیمیشن تشكیل فسیل

دانلود انیمیشن فوق العاده جالب زمین ساخت ورقه ای باحجم:1.2 مگابایت

مثلث برمودا

 مثلث برمودا محلي است وهم انگيز كه واقعاً مثلث نيست ، بلكه بيشتر به بيضي ( يا شايد هم دايره اي بزرگ ) شباهت دارد كه روي بخشي از اقيانوس اطلس ، در سواحل جنوب شرقي    آمريكا ، بين قاره هاي آمريكاي شمالي و جنوبي( واقع در درياي سارگاسو ) واقع است . اين ناحيه در فهرست رازهاي ناشناخته جهان به عنوان مكاني اضطراب انگيز و باور نكردني به ثبت رسيده است . در اين مكان ، بيش از صدها هواپيما و كشتي ـ بدون آنكه كوچكترين اثري از آنها باقي بماند ـ ناپديد شده است .  اغلب اين حوادث از سال 1945 به بعد روي داده است و در طول 26 سال اخير بيش از 1000 نفر در اين ناحيه از جهان جان خود را از دست داده اند .

علل فرضي طبيعي :

     توضيحات و علل فرضي مختلفي در باره حوادث مثلث برمودا مطرح شده است كه معمولي ترين اين فرضيات بر اساس مرگ غير طبيعي بنا شده است ( زيرا تاكنون هيچ جسدي بدست نيامده است ) . اين توضيحات عبارتند از : جزر و مد ناگهاني دريا در نتيجه زلزله در اعماق دريا ، وزش بادهاي مخرب و اختلالات جوي ، گويهاي آتشفشان كه موجب انفجار هواپيماها مي شود ، گرفتار آمدن در جاذبه گرداب يا گردباد كه باعث سقوط و انهدام هواپيماها يا انحراف مسيركشتي‌ها و مفقود شدن آنها در آب مي شود ، قرار گرفتن تحت تأثير نيروي مغناطيسي ، اختلالات امواج الكترومغناطيسي . ولي اين دلايل توجيهي براي ناپديد شدن هواپيماها و كشتي‌هاي متعدد درمنطقه‌اي مشخص، پذيرفتني نيست .

علل فرضي غير طبيعي :

دستگيري و ربوده شدن با زيردريايي يا بشقاب پرنده هايي متعلق به كراتي ديگركه براي تحقيق در باره حيات و زندگي باستان و حال ما انسانها به كره زمين آمده اند ممكن است علتي غير طبيعي براي توجيه وقايع باشد . 

        يكي از عجيبترين پيشنهادها در اين مورد "ادگار كاين"               ( پيشگو و روانكاو و حكيم ) در دهه پنجم قرن بيستم مطرح كرده است . به عقيده وي قرنها قبل از كشف پرتو ليزر بوميان سواحل اقيانوس اطلس از كريستال به عنوان منبع انرژي و قدرت استفاده مي كردند . به نظر كاين ، نوعي نيروي شيطاني القاء شده از سوي آنها در عمق يك مايلي در قسمت غرب "آندروس" غرق شده است . كه هنوز در برخي مواقع باعث از كار انداختن ابزار و وسايل الكتريكي كشتي ها و هواپيماها و در نهايت نابودي آنها مي گردد .

"ام.ك.جساپ " فضانورد و منجم و متخصص كره ماه است  در كتابش به نام " در مورد بشقاب پرنده ها" ابراز مي دارد كه ناپديد شدن كشتي هاي مشهور در مثلث برمودا به وسيله اجسام پرنده صورت گرفته است . وي مفقود شدن خدمه آنها را نيز به اجسام ياد شده ربط مي دهد . به عقيده جساپ ، يوفوها1 هرچه هستند حوزه مغناطيسي موقتي ايجاد مي كنند كه طرحي يونيزه شده دارد و ممكن است باعث متلاشي شدن يا ناپديد شدن هواپيماها وكشتي ها شود . او روي اين موضوع كار مي‌كرد كه چگونه نيروي مغناطيسي متمركز شده است و باعث نامرئي شدن مي شود نظريه ميدان واحد انشتاين او را مجذوب كرده بود . جساپ هر دوي اينها را كليدي مي‌دانست براي ظهور و محو شدن ناگهاني بشقاب پرنده ها و ناپديد شدن كشتي ها و هواپيماها ولي مرگ  امكان ادامه فعاليت و نتيجه گيري را از جساپ گرفت و تحقيقاتش نيمه تمام ماند .

دانشمند ژئوفيزيكدان و نظرهايش :

       يكي از دانشمندان ژئوفيزيك ساكن شهر "وارونژ" در روسيه مدعي كشف علتي طبيعي براي حوادث ناگوار مثلث برمودا شد . "ولاديسلا بوكريف " ، در اين زمينه گفت : ويژگي عجيب مثلث برمودا را طبيعت برنامه ريزي كرده است .

        يكي از شعبات جريانات گرم " گلف استريم " با گردش در جهت عقربه هاي ساعت در منطقه درياي "سارگاسو" روي مي دهد . اين حركت به يادآورنده پرتاب كننده ديسك است كه در آغاز خود مي چرخد و تنها در لحظه اي كه بالاترين سرعت زاويه اي را بدست آورد ، ديسك خود را به جلو پرتاب مي كند. به نظر وي ، وجود ميكرو و ماكرو گودالهايي در اين منطقه مولد آشفتگيهاي جاذبه اي و مغناطيسي است كه در نتيجه آن دستگاهها از كار افتاده و ساختار انسان ، سنگينيي را تحمل       مي كند كه مرگبار است .

    وي مي گويد : چون در اين منطقه گردش آب در جهت عقربه هاي ساعت است ، برمودا همانند گرداب اشياء را به سمت خود مي كشد . يعني بردار جاذبه به سمت عمق دريا و مركز زمين است . برمودا براي وسايل نقليه هوايي و دريايي تنها در زمان وقوع جزر در دريا خطرناك است . در اين فاز ، ابتدا گودال هاي آبي و پس از آن گودال هاي هوايي پديدار مي شود  اين وضعيت همانند فنجاني است كه بطور ناگهاني انتهاي آنرا باز كنند .آب به سمت شكاف حركت مي كند و حركت گردشي به خود مي گيرد و در امتداد خود جريان هوا را مي راند .

          اين ژئوفيزيكدان برجسته روسي مي افزايد : با دانستن فاز جريان مد و ويژگي تشكيل جريانها ، مي توان جرياني را ايجاد كرد كه وقوع حادثه در اين مثلث ناآرام ـ همچنين در ساير نقاط خطرناك جهان ـ را هشدار دهد .

واژه نامه :

ــ يوفو به معني بشقاب پرنده ها

منبع :

ـــ  به نقل ازخبر تلتكست ( پيام نما ) مورخه 5/10/85 

چرا اذرخش را به رنگهای مختلف می بینیم؟

اگر چه در اذرخش نور اولیه تولید شده سفید است ولی ما انرا به رنگهای مختلف می بینیم چرا که برق در حین عبور از هوا تغیر کرده وبه رنگ های در می اید .

طیفی از رنگهای قرمز ،زرد،سبز ، ابی ،صورتی ،بنفش و نارنجی حاصل عبور برق اسمان در شرایط جوی متفاوت است که با توجه به وجود بخار اب ،ذرات گرد و خاک،الودگی ،باران و تگرگ ،اذرخش به رنگ های متفاوتی دیده می شود .

جالب است بدانید هیچ دو اذرخشی رنگ مشابه ندارند و حتی شاخه های مختلف ان نیز رنگ متفاوتی دارند .

اگر دقت کرده باشید وقتی در هوای گرم اذرخش زده می شود رنگ ان بیشتر ابی یا سفید است و هر چه هوای اطراف ان سرد تر باشد بیشتر به رنگهای نارنجی و قرمز دیده می شود .

همچنین اذرخش در حین عبور هوای اطراف خود را گرم می کند و با توجه به نوع گاز رنگ های مختلفی تولید می شود .

جالب است بدانید

• سرعت حرکت اذرخش تا ۹۶۰۰۰ کیلومتر در ساعت می رسد .
• دمای اذرخش می تواند به ۳۰۰۰۰ هزار درجه سانتیگراد برسد که این دما ۵ برابر بیش از دمای خورشید است .
• مدت آذرخش که حدودا 6-10 ثانیه است و قطر کانال تابان آذرخش که حدودا 10 تا 20 سانتیمتر است.
• آزمایشات روی اذرخش بسیار خطرناکند زیرا آذرخش ممکن است باعث برق گرفتگی شدید شود. در تاریخ فیزیک چنین موارد دردناکی وجود دارند. مثلاً در سال 1753ریچمن (G. Richman) که با لومونوسوف کار می‌کرد در سن پترزبورک توسط آذرخش کشته شد.البته با این آزمایشات نشان دادند که ابرهای طوفانی واقعا بار الکتریکی دارند.

اگر تلسكوپ ساختيد

اميدوارم الان شب باشد. اگر شب است داخل حياط برويد و به آسمان نگاه كنيد.بايد روي زمين بخوابيد و به آسمان نگاه كنيد. اگر مشتري در آسمان است به مشتري نگاه كنيد و لوله ي اصلي تلسكوپ را آن قدر جلو عقب ببريد تا بالاخره دو چيز مانند ستاره كم نور با فاصله خيلي كم در كنار آن ببينيد كه همان قمر هاي مشتري است كه گاليله اولين بار آنها را ديد.يا به ماه نگاه كنيد و جزئيات بسيار بيشتري با وضوح كامل در آن ببينيد و يا به خوشه ي پروين نگاه كنيد و در آن 11 ستاره پر نور و ده ها ستاره ي كم نور ديگر را ببينيد يا به يك دو تايي نگاه كنيد و به وضوح آن ها را جدا از هم ببينيد. تنظيم كردن تلسكوپ كار سخت و وقت گيري است كه چند ساعت از وقت شما را مي گيرد. توجه كنيد كه بايد چشم شما از عدسي چشمي فاصله زيادي داشته باشد (8 تا 20 سانتي متر) پس با دور و نزديك كردن كل تلسكوپ از چشمتان مي توانيد تصوير واضح تري ببينيد.

آموزش ساخت تلسكوپ (دوربین نجومی)

اول اینکه. رصد آسمان و اجرام آسماني با تلسكوپي كه خودتون ساخته باشيد صفاي خاصي داره و خاطره فراموش نشدني در ذهنتون درست میکنه.

دوم اینکه : نظر يادت نره

سوم اینکه: امروز مي خواهم آموزش ساخت تلسكوپي را به شما بگم كه خودم با آن 3 تا از قمر هاي مشتري و كهكشان آندرومدا و سحابي جبار را ديدم.به اين خاطر هم آموزش مي دهم كه خودم جونم به لبم رسيد و يك مطلب درست داخل اينترنت پيدا نكردم كه كامل و عملي آموزش داده باشد. بزرگنمايي اين تلسكوپ 10 برابر است ولي بزرگنمايي ملاك نيست و توان جمع آوري نور مهم‌تر است. به شما توصيه (نه، تاکید) مي كنم پست هاي " همه چيز در مورد تلسكوپ " و " راهنماي خريد تلسكوپ " از داخل همين وبلاگ بخونيد چون تمام فرمول ها و نحوه كاركرد تلسكوپ و ... را از چند تا سايت گلچين كردم و يكجا آوردم.

فقط 10 برابر؛ اين كه خيلي كمه !!!. درسته دليلش اينه كه عدسي هايي بهتر از اين هايي كه من استفاده كردم داخل بازار نيست و اگر هم باشد خيلي گران است(من كه پيدا نكردم). اگر شما هم پيدا كرديد به اين نكته خيلي خيلي مهم توجه داشته باشيد كه به ازاي هر دو و نيم (2.5) سانتي متر از قطر عدسي شيئي حدود 10 برابر بزرگنمايي جواب مي دهد. يعني اينكه عدسي شيئي كه از عينك سازي ها تهيه مي كنيد 65 ميليمتر قطر دارد و اگر تلسكوپي با اين عدسي بسازيم كه بزرگنماييش بيشتر از ۲۵ برابر باشد تصوير واضح نيست و مات و كدر مي بينيد.اين با تلسكوپ هايي كه كارخانه مي سازد فرق مي كند چون دست ساز است .(من اين را يه جايي خوندم خودمم به اين نتيجه رسيدم. باور كنيد من حدود 10 تا عدسي جورواجور دارم كه هيچ كدام به اين خوبي كار نمي كند) بازم میگم بیشتر از ۲۵ برابر اصلا به درد نمیخورد و هیچی نمی بینید .

مي ارزه يا نه ؟

اول رصد با تلسكوپي كه به دست خود آدم ساخته شود لذت خاصي دارد.

دوم معلومه كه مي ارزه، چون حدود ۱۰ هزار تومان (سال۸۸) بايد خرج كنيد كه اين پول نسبت به قيمت تلسكوپ خيلي خيلي كمتره. البته شايد بگوييد كه مثل يك دوربين دوچشميه،درسته، دقیقا . . . .

يه كم در مورد كاركرد تلسكوپ:

تلسكوپ شكستي (گاليله اي) ـ همینی که آموزش دادم ـ يك عدسي شيئي دارد و يك عدسي چشمي كه با تقسيم فاصله كانوني عدسي شيئي بر چشمي، بزرگنمايي بدست مي آيد. كانون عدسي شيئي بر چشمي منطبق و اين دو عدسي هم محور هستند. (دقیقا عکس روبرو) توان تفکیک، یعنی اینکه تلسکوپ جزئیات جرم مورد رصد را چقدر تفکیک می کند و توان جمع آوری نور با مجذور قطر عدسی شیئی متناسب است.. براي درك بهتر و فرمول ها و اصطلاحات حتما "راهنماي خريد تلسكوپ" و " همه چیز در مورد تلسکوپ" را بخونيد.

پس الان ما بايد دو تا عدسي را دقيقا هم محور كنيم طوري كه دقيقا كانون ها روي هم قرار گيرد ، به همين راحتي....

دقت کنید که یک تلسکوپ خوب تلسکوپی است که با عدسی های مرغوب و بدون هر گونه خراش یا ساییدگی ساخته شود.

به عكس با دقت نگاه كنيد (حد اقل 5 دقیقه)

حالا بريم سر اصل مطلب در ادامه مطلب.....

ادامه نوشته

آسمان نماهاي ديجيتال

آسمان نماهای دیجیتال NightSky و Digitarium

اگر زیر آسمانی با افق باز قرار گیرید می توان فرض کنید درون کره ای خیالی قرار داریم و ستاره ها و اجرام آسمانی به سطح داخلی این کره ی خیالی میخ شده اند. با اینکه ستارگان فواصل بسیار متفاوتی از یکدیگر دارند اما بطور خیالی می توان فرض کرد که فاصله آنها ثابت است و فقط شدت نورانیت آنها متفاوت است. ستارگان در آسمان ثابت اند. زیرا فاصله آنها به قدری زیاد است که در طول عمر یک انسان نمی توان حرکت آنها را نسبت به هم درک کرد و دید. مثلا صورتهای فلکی در طول عمر یک انسان شکل ثابت و مشخصی دارند. اما آسمان در گردش است. گردش آسمان بدلیل گردش واقعی زمین بدور محور خودش است. این گردش واقعی زمین بدور محور خود با سرعت یک دور در شبانه روز باعث گردش ظاهری آسمان از شرق به غرب می گردد.

.در شکل بالا تصویری فرضی از کره سماوی دیده می شود. صورفلکی نواحی ای مشخص از آسمان هستند که اسامی اساطیری و کهن دارند و در واقع کشور های آسمان اند.
از آنجا که محور گردش زمین بدور خود اندکی انحراف دارد امتداد این محور در آسمان کمی بالای افق قرار می گیرد و در نتیجه به نظر می آید که آسمان بدور نقطه ی ثابتی دائما در گردش است. خوشبختانه در نیمکره شمالی این نقطه بسیار به ستاره قطبی نزدیک است و از این جهت است که ستاره قطبی نماد سمت شمال است. ستاره قطبی در هر عرض جغرافیایی ارتفاع ثابت و مشخصی از افق شمال دارد. در واقع ارتفاع ستاره قطبی متناسب با عرض جغرافیایی ناظر است. مثلا در تهران با عرض جغرافیایی تغریبا 36 درجه ستاره قطبی در حدود 36 درجه از افق شمال فاصله دارد و آسمان به نظر می آید به آرامی بدور ستاره قطبی در حال گردش است.
با این دانسته ها می توان درک کرد که در قطب شمال ستاره قطبی درست بالای سر دیده می شود و کل آسمان بدور ستاره قطبی در گردش است. برعکس در استوا ستاره قطبی در سطح افق قرار دارد و ستاره ها از شرق طلوع می کنند و در غرب غروب می نمایند.
تا اینجا کمی با گردش آسمان و تاثیر عرض جغرافیایی ناظر روی محور گردش آشنا شدید. آسمان نماها دقیقا می توانند چنین شرایطی را شبیه سازی کنند. آسمان نما در واقع از دو بخش اصلی تشکیل یافته است. دستگاه پروژکتور و نیم کره ای که در حکم کره سماوی است. این نیم کره تو خالی که افراد زیر آن قرار می گیرند و به سطح داخلی آن نگاه می کنند همان کره سماوی را شبیه سازی می کند. پروژکتوری در مرکز این نیم کره قرار می گیرد و تصویر شبیه سازی شده ی آسمان را به سطح داخلی این نیم کره می تاباند.

در شکل فوق نمائی از یک آسمان نما به همراه صندلی های ناظرین و دستگاه پروژکتور در مرکز دیده می شود.

سیارات منظومه شمسی همگی کمابیش در یک صفحه قرار دارند. البته بعضی از آنها اندکی اختلاف زاویه با صفحه مداری زمین دارند. تمامی سیارات بدور خورشید در حال گردش اند و سرعت آنها نیز متناسب با وزن و فاصله شان متفاوت است. از اینرو سیارات در آسمان در بین ستارگان در حال حرکت دیده می شوند. مثلا گاهی سیاره مشتری در صورت فلکی عقرب دیده می شود و گاهی در قوس و یا جوزا.
از دیگر پدیده های آسمان شب بارش های شهابی هستند که در تاریخی خاص از سال تعداد بسیار زیادی شهاب در صورت فلکی خاصی دیده می شوند.
آسمان نماها از حیث پروژکتور به دو دسته تقسیم می شوند. آسمان نماهای مکانیکی و آسمان نماهای دیجیتال.
آسمان نماهای مکانیکی که نسل اول آسمان نماها هستند در ساده ترین حالت کره ای کوچک هستند که ستاره ها بوسیله ی سوراخ هائی که روی سطح کره تعبیه می شوند شبیه سازی می گردند. لامپی درون این کره قرار دارد که نور لازم جهت نمایش ستاره ها را فراهم می کند. آسمان نماهای مکانیکی جز در موارد خاص امروزه کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. سیارات در آسمان نماهای مکانیکی هر کدام به پروژکتور کوچک جداگانه ای احتیاج دارند. بسیاری از پدیده های آسمان بوسیله آسمان نماهای مکانیکی به سختی قابل شبیه سازی اند. و حتی در بعضی موارد اصلا امکان این کار وجود ندارد.
اما آسمان نماهای دیجیتال حکایت دیگری دارند. هر آنچه را که در ذهنتان در نظر بگیرید قابل شبیه سازی است. اساس کار آسمان نماهای دیجیتال به این صورت است که تصویر توسط یک دستگاه ویدئو پروژکتور تولید می شود و سپس بوسیله لنزی خاص که قابلیت تشکیل تصویر بصورت 180 درجه را دارد روی سطح داخلی گنبد آسمان نما تشکیل می گردد.
در دو تصویری که در ادامه ملاحظه خواهید کرد نمای واقعی یک آسمان نمای دیجیتال دیده می شود.

صور فلکی به همراه شکل اساطیری آنها و همچنین مدارات بعد و میل و بسیاری از اطلاعات نجومی قابل نمایش است. یکی از ویژگی های بسیار جالب آسمان نماها قابلیت نمایش آسمان در هر زمان و مکان است. همچنین می توان آهنگ گردش آسمان را تند و کند کرد و بدین طریق می توان اثر گذر زمان را روی وقایع نجومی بررسی نمود.

تصویر فوق نمای داخلی یک آسمان نمای نوعی دیجیتال است که فقط مدارهای بعد و میل را نمایش داده است.

آسمان نماهای دیجیتال همچنین امکان شبیه سازی وقایع نجومی گذشته و آینده را نیز دارند. مثلا می توان خورشید گرفتگی یا ماه گرفتگی ها را برای سالهای گذشته و یا آینده شبیه سازی کرد.
آسمان نماها حرف اول را در آموزش نجوم می زنند. در آمریکا و اروپا نسبت وجود آسمان نهاها به جمعیت چند ده برابر ایران است.
حال کمی دقیق تر به بررسی آسمان نماهای دیجیتال می پردازیم. یک کامپیوتر تصاویر لازم برای نمایش روی گنبد را تولید می کند. این کامپیوتر باید به اندازه کافی قوی باشد تا از پس پردازش تصاویر گرافیکی بر آید. شاید با بسیاری از نرم افزارهای نمایش آسمان از قبیل StarryNight کار کرده باشید. نرم افزار آسمان نماها هم شبیه به این نرم افزارها هستند. البته تصاویر تولید شده با تصاویر نرم افزارهای شبیه ساز آسمان تفاوت دارند. بدلیل اینکه تصاویر باید روی سطحی خمیده تشکیل شوند باید خمیدگی خاصی روی آنها انجام گیرد. این خمیدگی بصورت نرم افزاری انجام می شود. تصویر تولید شده به ویدئو پروژکتور فرستاده می شود. این تصویر بصورت دایره ای دیده می شود. بنابراین تعداد پیکسل های نمایش داده شده با تعداد پیکسل های عرض تصویر برابر خواهد بود.

تصویر فوق نمونه ای از تصویر تولید شده توسط کامپیوتر است.

منظومه شمسی

نگاهی به منظومه شمسی خودمان

منظومه شمسی از خورشید و 8 سیاره و اقمار آنها تشکیل شده است، به علاوه تعدادی سیاره کوتوله، سیارکها، دنباله دارها، شهاب سنگها و ...

خورشید در وسط این منظومه قرار گرفته است و با نیروی گرانش قویش، فرزندانش را به دور خود جمع کرده است.

اگر بخواهید اندازه سیارات را با هم مقایسه کنید، به تصویر شماره 1 دقت کنید. در این تصویر سیارات هشتگانه عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون به ترتیب فاصله و با مقیاس صحیح دیده می شوند. در ردیف پایین سیارات کوتوله یعنی سِرِس، پلوتو و اِریس قرار گرفته اند.

اگر بخواهیم فاصله سیارات را تصور کنیم، می توان از این مدل کوچک استفاده کرد:

فرض کنید اگر کل منظومه شمسی را آنقدر کوچک کنیم که فاصله زمین تا خورشید به 1 متر برسد، آنگاه فاصله عطارد و زهره تا خورشید هر کدام به ترتیب 39 و 72 سانتی متر خواهد بود. مریخ 52ر1 متر، مشتری 2ر5 متر، زحل 5ر9 متر، اورانوس 2ر19متر، نپتون 30 متر و پلوتو تا 49 متر از خورشید فاصله می گیرد. در همین مدل نزدیکترین ستاره به خورشید حدود 440 کیلومتر دورتر قرار خواهد داشت، یعنی نصف فاصله تهران تا مشهد.

حلقه‌های زحل چگونه به وجود آمده است؟

نجوم - در تازه‌ترین توضیح برای شکل‌گیری حلقه‌های زیبا و اسرارآمیز سیاره زحل، دانشمندان حدس زده‌اند که میلیاردها سال پیش، قمری یخی به اندازه تیتان با این سیاره برخورد کرده و حلقه‌ها را به وجود آورده است.

ابوالفضل کریمی: سال‌هاست که منشا شکل‌گیری حلقه‌های زحل ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. تا کنون نظریات متعددی برای توضیح چگونگی شکل‌گیری آن‌ها مطرح شده، اما در آنها تناقضاتی نیز به چشم می‌خورد.

اما به گزارش بی‌بی‌سی، اکنون یک دانشمند آمریکایی نظریه جدیدی را مطرح کرده که می‌تواند به حل راز حلقه‌های زحل کمک کند. رابین کاناپ از موسسه تحقیقاتی ساوث‌وست می‌گوید حلقه‌های زحل بر اثر برخورد یک قمر غول‌پیکر (با سطح یخی و هسته سنگی) با این سیاره در زمان پیدایش آن به وجود آمده است.

وی معتقد است قبل از برخورد، نیروهای جاذبه جزرومدی بین این دو جرم آسمانی باعث جدا شدن قسمتی از پوسته یخی این ماه شده که درنهایت باعث به وجود آمدن حلقه‌های اطراف زحل شده است. این نظریه ممکن است برای اولین بار توضیح قانع‌کننده‌ای در مورد چگونگی شکل‌گیری ترکیب یخی و آب حلقه‌های زحل ارائه بدهد که ده‌ها سال است ذهن دانشمندان را به خود مشغول ساخته است.

کاناپ که نظریه خود را در گردهمایی سالانه انجمن علوم سیاره‌ای آمریکا مطرح کرده، به خبرنگار بی‌بی‌سی گفت: «90 تا 95 درصد از حلقه‌های زحل از ترکیب آب و یخ تشکیل شده، اما این حلقه‌ها دارای مقادیر بسیار کمی از سنگ هم هستند که بر اثر گرد و خاک بین سیاره‌ای و بمباران مداوم توسط شهاب‌سنگ‌های بسیار کوچک به آن اضافه شده‌اند. این حلقه‌ها در مرحله اول از یخ خالص تشکیل شده بودند؛ اما این‌که چگونه این حلقه‌های یخی به وجود آمده‌اند، همیشه به صورت یک راز ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است».

کارل مورای از دانشگاه کوئین‌مری و یکی از دانشمندان ماموریت کاسینی در این باره گفت: «اگر یک شیء، برای مثال یک سیارک یا حتی یک قمر متلاشی شود، ترکیبات سنگی بزرگی به جای خواهد ماند؛ اما در حلقه‌های زحل از سنگ‌های بزرگ خبری نیست.»
تاکنون دو نظریه در مورد منشا شکل‌گیری این حلقه‌ها مطرح شده است. یکی از آن‌ها بر پایه متلاشی شدن دنباله‌داری از یخ در همسایگی زحل است که در نهایت این حلقه‌ها را به وجود آورده؛ اما نظریه دوم به کشیده شدن قمری کوچک توسط میدان گرانش این سیاره اشاره دارد.

در مورد نظریه اول، می‌بایست دنباله‌داری بسیار بزرگ به قطر چند صد کیلومتر به طور مرتب از کنار زحل عبور کند تا در نهایت بتواند سیستم‌ حلقه‌های این سیاره را شکل دهد. در مورد منشا قمری هم می‌بایست در این حلقه‌ها هم سنگ و هم یخ دیده شود، اما سوال اینجاست که بر سر سنگ‌های این حلقه‌ها چه آمده است؟

این پرسش‌ها باعث شده آقای کاناپ هر دو نظریه را مردود بداند و توضیح دیگری را ارائه کند. اگر یک قمر بزرگ به اندازه تیتان به زحل نزدیک شود، ما با دو رویداد مجزا روبه‌رو خواهیم شد، یکی ترکیب انرژی در هنگام شکل‌گیری سیاره و دیگری گرمای ناشی از جزرومد گرانشی. تیتان بزرگ‌ترین قمر این سیاره است و بعد از گانیمید (قمر مشتری) بزرگ‌ترین قمر منظومه شمسی محسوب می‌شود.

پروفسور مورای معتقد است که «اندازه قمر» در فرضیه دکتر کاناپ، بهترین توضیح برای چگونگی شکل‌گیری طبیعی یخی حلقه‌های زحل است. در نظریه او، قمری بزرگ به اندازه تیتان با سیاره زحل برخورد کرده و این اندازه تقریبا 10 برابر مقیاس‌هایی است که قبلا در نظریات مختلف بیان می‌شد.

قسمتی از یخ سطح این قمر در هنگام نزدیک شدن زحل بر اثر نیروی جاذبه گرانشی جدا شده و سپس برخورد صورت گرفته است. این عامل باعث شکل‌گیری حلقه‌های یخی غول‌پیکری در اطراف زحل شده و هسته سنگی این ماه نیز به سطح سیاره برخورد کرده است.